28 april 2006

Lieve Diana, Peter, Astrid en Willem,

Wij, Kees en ik, zijn sinds vorig jaar september lid van het Senior Kamerkoor en daardoor relatieve buitenstaanders.
In die korte tijd hebben wij diep respect gekregen voor wat jullie hebben neergezet in deze afgelopen 15 jaren, en dan druk ik mij nog heel voorzichtig uit!

Begonnen met een jongenskoor, met een klein eigen kapitaaltje, zoals Willem laatst nog memoreerde......
Een jongenskoor, met wat later een meisjeskoor, dat in de loop van de tijd heel natuurlijk en organisch is uitgegroeid tot de zes koren die het Maasstedelijke nu rijk is.
Met de achterliggende gedachte dat de jongens en de meisjes door zouden kunnen stromen naar de diverse koren die op dat moment het beste bij hen paste, om hen zo een nieuwe impuls in hun muzikale ontwikkeling aan te bieden.

Deze ontwikkeling van één koor naar zes koren lijkt heel natuurlijk en vanzelfsprekend , en alsof dit zomaar vanzelf is ontstaan...... maar hier zit een visie en beleid achter, daadkracht, inventiviteit en creativiteit, plus structuren die klinken als een prachtige diepe sonore klok, ambachtelijk gegoten en voor de eeuwigheid bestemd. Maar ideeen zijn kwetsbaar en er moet hard voor gewerkt worden om ze te bewaren, behoeden, en gestalte te geven.

Jullie hebben aan de wieg gestaan van dit prachtige resultaat, en hebben waarschijnlijk niet kunnen dromen dat het dit zou kunnen worden.

Zonder de mensen die de afgelopen jaren hebben meegeholpen op muzikaal gebied en met hand- en spandiensten tekort te doen, wil ik jullie speciaal bedanken -namens ons allen- voor dit prachtige, voor de maatschappij relevante en culturele resultaat!
 

Ria Verkade.