Zaterdag 8 juli.

Op een hele vroege zaterdagmorgen vertrokken uit de Waalstraat te Krimpen aan den IJssel drie mensen. Twee, omdat man en vader niet vaak voor een week vertrok en ze hem gingen uitzwaaien.

Ik mocht het Maasstedelijk Jongenskoor voor een week op orgel en piano begeleiden. Ik kende ze van de vrijdagavond , maar om er een hele week mee op te trekken was weer een ander verhaal.

Het begon zaterdag lekker vroeg en wel om zeven uur bij de Immanuelkerk; behalve de leiding was er nog niemand; maar dat veranderde. Zo rond half acht vertrokken we met drie voertuigen. De achterste bus, bestuurd door Christian werd ons toebedeeld. We hadden de kleinste sopraan, Sebastiaan, in ons midden. Onderweg waren er een paar stops waarin we vooral voetbalden en omstreeks half drie kwamen we in Saarburg aan bij een verenigings-gebouw van de Katholieke kerk, wat een zeer goed onderkomen bleek te zijn. Na het uitpakken en indelen was het al snel repeteren omdat we in de St. Laurentiuskirche een vijftal nummers moesten zingen. Ik kon er begeleiden op een prachtig orgel, dat pas gebouwd was. Het jongenskoor zong heel goed en kreeg een warm applaus.

's Avonds gingen de meesten nog naar Duitsland- Portugal kijken. Een Duits doelpunt deed ons lang zoveel niet als de Duitsers waar we mee zaten te kijken op een groot scherm in de Stadshalle.

De 'muziek' sliep bij elkaar in een grote slaapzaal.

De  slaap kwam niet zo snel, ook al vanwege een tijdelijke snurker.

Zondag 9 juli.

Om acht uur op want om tien uur zouden we in de St. Marienkirche ook al in Saarburg gaan zingen. De hoofdleiding, Diana en Willem vertellen bij het eten wat die dag verder gedaan wordt (en dat doen ze alle dagen) en er wordt gelegenheid voor gebed gegeven. Ook zijn er regels, die noodzakelijk zijn opdat het geen puinhoop zal worden.

De dienst begint vooraf met de pastoor die voor de kerk een toeterend alarm van zijn Golf in eerste instantie niet stil kan krijgen.Ook hier zong het Maasstedelijk Jongenskoor ’uit de kunst’ met een warm applaus als beloning . Daarna konden we douchen wat voor sommigen (ze zeiden het zelf) zeer noodzakelijk was.

“s Middags een wandeling naar het slot. De avond stond in het teken van de voetbalfinale Frankrijk- Italië . We gingen weer naar het grote scherm, maar Peter van Es kwam niet ver .Hij maakte een ongelukkige val; het onderbeen moest in het gips. De tenoren en bassen van het koor zongen voor een gratis consumptie in een plaatselijk Biergarten.

Maandag 10 juli.

We mochten wat langer uitslapen omdat het de vorige avond laat was geworden.

Omdat het nogal warm is, een graad of  30, wordt het dagprogramma gewijzigd. We repeteren eerst, wat we trouwens elke dag zullen blijven doen en gaan dan naar een groot zwembad voor weinig geld. Op een grasveldje wordt op de blote pootjes met 8-0 van de Duitsers gewonnen. Goed zingen en goed voetbal gaan prima samen.

's Avond doen we nog een kenningsmakingsspel, meppen met een krant als iemands naam genoemd wordt en als die niet vlug een andere naam weet te noemen dan wordt die de mepper.De manier om voor ondergetekende de namen te leren kennen.

Dinsdag 11 juli.

Een warme dag welke met een speurtocht begon, waarbij de kabelbaan berg-op gebruikt mocht worden. Ondergetekende heeft niets met kabelbanen en mocht dit stukje gemotoriseerd afleggen. De rest was lopend door mooie wijngaarden en leuke opdrachten zoals treden tellen van een trap naar beneden (384) en ijs smaken van een winkel.

Daarna repeteren voor een concert in Hermeskeil, zo’n 40 kilometer hier vandaan. Een afwisselend concert met orgelsoli, jongenskoor in wisselende bezetting en solozang door Christian van Es. Er was een klein maar dankbaar publiek. Over het algemeen ging het best goed en elk nummer kreeg, als het uitgeklonken was, een langdurig en enthousiast applaus.

In het dorp was ook een kermis en daar we pas om tien uur ons verblijf weer in konden werden  we op patat, worst en iets te drinken getrakteerd. Arthur was heel goed met het kermisgeweer en schoot  een Sig SC 551 (speelgoedgeweer) bij elkaar. Voor een paar mannen, Vincent en Egbert, was dit het laatste optreden met het jongenskoor.

Woensdag 12 juli.

Een dag die bestond uit zwemmen; Michiel spetterde per ongeluk een paar oudere dames, die in het water hun haar droog wilde houden, nat. Ook wonnen “we” met 5-2 van de Duitse jongens.Het beste is nu niet meer tegen hen te voetballen anders gaan ze nog winnen ook.

Peter die zo ongelukkig te val kwam en nu op krukken door het leven gaat wordt daar steeds handiger mee; morgen zal hij loopgips krijgen.

Aan het begin van de avond hielden we voor het gebouw een zeer geslaagde barbecue.

Donderdag 13 juli.

We begonnen de dag na het eten met een voetbalwedstrijd tussen alle deelnemers aan de concertreis. De wedstrijd eindigde in 4-4; na strafschoppen in 6-4, waarbij Christian en Vincent scoorden. Daarom hulde voor de winnende groep: Vincent, Egbert, Christian, Sebastiaan, Wilbert, Arthur en Tom. Het was een wat sombere dag, waardoor we wat sneller het zwembad uitgingen.

De dropping: Op een onbekende plek werden de groepen ergens in het donker neergezet en dan maar proberen zo snel mogelijk bij het kamphuis terug te komen.
Dat gebeurde in een geblindeerde bus bestuurd door een geheimzinnig en ondeugend kijkende Christian. Het enige wat onze groep merkte was dat we stegen; we moesten dus afdalen en kozen gelukkig de snelste weg. Je mocht ook niet gezien worden en doken dus weg als je iets hoorde. Gevolg: twee met brandnetelblaren en één met schrikdraadspanning tussen de bovenbenen.

Vrijdag 14 juli.

We bezochten in de ochtend het Greifvogelpark in Saarburg. Roofvogels, die in een lange show veel belangstelling van de jongens hadden. 's Middags nog naar een megasuper om zonodig iets voor de thuisblijvenden te kopen.

Leuk was daarna het Nederlandse echtpaar dat in gebroken Duits aan Christian de weg naar een kampeerplaats vroeg.

Deze avond werd de pizzeria bezocht; Willem had van te voren de bestellingen opgenomen, zodat er niet gesmokkeld kon worden

Veel bewondering voor de bonte avond geleid door onder meer Vincent en Egbert. Zo was er o.a. negerzoenen eten, koekhappen, een act met de tenoren en bassen, een kinderliedjesquiz en een slotlied van Peter van Es op de wijs van "Dat is uit het leven gegrepen".

Zaterdag 15 juli.

Algehele schoonmaakwoede en opruimingsactie want omstreeks 9.45 gaan we vertrekken en zo gebeurt; we arriveren zo'n 6 uur later bij de Immanuelkerk en zingen na lovende woorden van Diana en Willem nog "Peace like a river".

Ik eindig met dankwoorden voor Diana, Willem, Astrid , Peter en Christian die het allemaal heel goed deden.

Wiebe Zeilstra.